Splot skośno-krzyżowy

Tego posta próbuję napisać od czasu, gdy zobowiązałam się w odpowiedzi na komentarz Lady Altay pokazać rysunek tkacki splotu skośno-krzyżowego (nie jestem pewna czy to prawidłowa nazwa). Niestety, zaczął mi wychodzić pokręcony elaborat o splotach skośnych (bo sploty skośne to temat rzeka), więc ograniczę się może do obiecanego wzoru ;-).
Oto on:

Rysunek ten warto nieco zmodyfikować. Zmiany dotyczą:
• przewleczenia nicielnic - zamiast niewygodnego 1,2,4,3, użyjemy wygodnego 1,2,3,4,
• kolejności deptania podnóżów - zamiast ładnie wyglądającego na rysunku 1,2,3,4, użyjemy kolejności 1,4,2,3, która wygląda naprawdę dziwnie, ale w praktyce sprawdza się fenomenlnie
• sposobu powiązania nicielnic z podnóżkami - ta zmiana została wymuszona modyfikacją kolejności przewleczenia nicielnic oraz kolejności deptania podnóżków; gdybyśmy nie dostosowali wiązania, nie otrzymalibyśmy pożądanego wzoru.
Inspiracją do zmodyfikowania kolejności  deptania podnóżków był dla mnie post Peggy Osterkamp. Uwierzcie mi na słowo i sami spróbujcie o ile przyjemniej i płynniej tka się depcząc podnóżki w kolejności 1 (lewa noga),4 (prawa noga),2 (lewa noga),3 (prawa noga).

I jeszcze liftplan dla posiadaczy krosien stołowych bądź warsztatów z bezpośrednim łączeniem nicielnic z podnóżkami.

A gdyby ktoś chciał urządzić sobie dłuższą lekturę na temat splotów skośnych (i nie tylko), może zajrzeć np. do Leksykonu włókiennictwa Marty Michałowskiej

Marta Michałowska, Leksykon włókiennictwa, 2006, s. 358-359.

lub do  Struktur tkaninowych Janusza Szoslanda.

Narzuta na łóżko

Uznałam, że wolę inwestować pieniądze w przędze, a czas w tkanie, więc zamiast kupować nowe łóżko lub kombinować co zrobić ze zniszczoną tapicerką, po prostu utkałam narzutę :-D.
Na moją narzutę potrzebowałam 11 metrów osnowy szerokiej na 50 cm. Tkaninę pocięłam na 5 paneli i zszyłam (mimo dwukrotnego mierzenia materiału pomyliłam się i musiałam później jeden panel dosztukowywać, wrrr...). Zastosowałam splot skośno-krzyżowy, wypróbowany wcześniej przy chuście.
Ponieważ musiałam zostawić zapas na szwy, postanowiłam przy tej okazji przetestować brzegi tkane splotem panama (ang. basket). Dzięki temu dużo łatwiej zszywało się panele, gdyż granica między właściwą tkaniną a zapasem była wyraźnie widoczna. Drugim plusem było uniknięcie floating selvedges, co czyni tkanie jeszcze przyjemniejszym.
Czego żałuję, to, że nie nie zagęściłam osnowy na brzegach, co ułatwiłoby równe dobijanie wątku, ale rozpaczać nie zamierzam, bo łóżko i tak wygląda teraz o niebo lepiej :-).

Pojedynczy panel

Zapas na szwy tkany splotem panama

Asystentka mnie nie opuszcza...

Lniane ponczo

Ciekawi Was jak potoczyły się losy lnianej osnowy?
Pewna Szalenie Ważna Persona zażyczyła sobie materiał na długie ponczo. Warunek był jeden - materiał powinien szybko schnąć. Cóż więc byłoby lepsze od lnu?
I tak powstało lekkie, przyjemne w dotyku, grzejące w chłodne wieczory (w upalne wieczory sprawdzimy czy będzie chłodzące ;-) ) i - mam nadzieję - szybkoschnące ponczo.
Podczas tkania wykorzystałam cztery różne wątki: żółty, rdzawy i zielony, które były takiej samej grubości jak osnowa oraz bardzo jasnobrązowy pojedynczy, cieniutki len. Fragment z rdzawym wątkiem czeka na zagospodarowanie, a z fragmentu z cieniutkim wątkiem zrobię chustę - jest on najdelikatniejszy i wątek nie maskuje kolorów osnowy.

A oto i rzeczone ponczo. Kaptur Szalenie Ważna Persona uszyła i doszyła sobie sama.

Zosia-samosia, czyli jak nawinąć osnowę bez pomagiera

Jeżeli jesteście, tak jak ja, w posiadaniu męża, który niekoniecznie pragnie brać udział w Cudownym Procesie Tkania Ręcznego, być może przyda się Wam ten post. Rzecz konkretnie dotyczy nawijania osnowy.
Wypróbowałam kilka metod i wydaje mi się, że znalazłam remedium na bolączkę jaką jest nawijanie osnowy bez pomocy. Znalazłam, ale nie wynalazłam - pomysł zaczerpnęłam z bloga Kristdala Vävstuga. W sieci można znaleźć podobne rozwiązania, ja wykorzystałam akurat to i szczerze tę metodę polecam, zwłaszcza osobom, które dysponują warsztatami tkackimi podobnej budowy.
A tak wyglądało nawijanie u mnie. Osnowa to podwójny len, szerokość w płosze 100 cm, nici rozdziela regan zamocowany na tylnym przewale. Łańcuchy miały być cztery, ale przy snuciu trzeciego się lekko zapomniałam :-). Nie miało to zresztą znaczenia podczas nawijania, ponieważ dwa węższe łańcuchy i tak obciążyłam razem.

 

 

Gdy zostało już zbyt mało osnowy, by ciągnąć ją przez górną belkę, wykorzystałam tylko przewały. I tu bardzo ważna rzecz: uważajcie na przewał, pod którym przechodzi osnowa (jeżeli macie podobne krosno). Gdy zbyt mocno obciążyłam osnowę (butelki z wodą + hantle), przewał wyskoczył z nacięć, w których jest umocowany. W przyszłości zamierzam go czymś obciążyć - może Szanownym Małżonkiem, hm... ;-) - żeby uniknąć podobnych komplikacji.

I teraz tkam :-). Osnowa nawinięta jest równo i mocno. Żyć, nie umierać. Tkać :-D.

Chusta gotowa

Chusta do noszenia dziecka skończona. Poczynając na projektowaniu, a na nielubianym przeze mnie szyciu kończąc  - było to ciekawe i dające wiele satysfakcji doświadczenie. O wszelkich frustracjach już zapomniałam :-).
Nie obyło się oczywiście bez tkackich wpadek, ale to już nauka dla mnie na przyszłość. O szczegółach technicznych nie chce mi się pisać, ale się zmuszę :-P.
Bawełna nieznanej grubości, 1024 nitki, gęstość osnowy 32 epi, szerokość w płosze 80 cm, po zdjęciu, wypraniu i wyprasowaniu 69,5 cm, długość 3,7 m.
 

 

 

 

 

 

Asystentka przeprowadziła szeroko zakrojoną akcję o kryptonimie "Jeśli myślisz, że uda Ci się zrobić te zdjęcia beze mnie, to jesteś wyjątkowo naiwna. Matko" :-D

Chusta do noszenia dziecka - ręcznie tkana ma się rozumieć ;-)

Jakiś czas temu zaproponowano mi utkanie chusty do noszenia dziecka. Ponieważ swego czasu sama myślałam o takiej chuście dla siebie i Asystentki, a poza tym lubię tkackie wyzwania, ochoczo wzięłam się z tematem za bary.
Naoglądałam się wielu cudownych zdjęć - okazało się, że świat "handwoven baby wraps" jest ogromny i bogaty. Trudniej jednak o rzeczowe informacje techniczne. Owszem, można się ich doszukać, jednak przypomina to szukanie zawieruszonego haczyka do przewlekania płochy - wiesz, że na pewno gdzieś jest, ale, do diabła, gdzie? ;-)

Przędza bawełniana, niemerceryzowana, gęstość osnowy 32 epi, szerokość w płosze ok. 80 cm, nitek 1030, splot skośny łamany. Tkanina jest warp-dominant, czyli pokazuje więcej osnowy niż wątku. Największym wyzwaniem było dla mnie zaprojektowanie chusty. Wiele wody w Warcie upłynęło zanim zaczęłam osiągać zadowalające efekty. Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, bo przy okazji nauczyłam się paru rzeczy.
Kolejnym problemem było ustalenie właściwej gęstości osnowy. Brak dostępu w Polsce do PRAWDZIWEJ, posiadającej oznaczenie grubości przędzy tkackiej, utrudnia sprawę (jeśli ktoś chce mnie uszczęśliwić, może to łatwo zrobić kupując mi McMorran Yarn Balance ;-) ). Zrobiłam próbki, ale i tak nie byłam wiele mądrzejsza. Czy moja tkanina spełni wszystkie wymagania jakie stawia się chuście do noszenia dziecka? To okaże się niebawem. Zostało jakieś 1,5 metra tkania, które, nota bene, jest baaaardzo przyjemne, a potem chusta przejdzie test u pewnej sympatycznej mamy.

Komputer w służbie tkacza, cz.3

Chcę zrobić coś pasiastego i szukając Narzędzia Idealnego, które by mi w tym pomogło, trafiłam na bardzo fajny program do projektowania tartanów - Tartan Designer. Pozwala on zaprojektować kratę w dowolnych kolorach, dowolnej ich liczbie (zakładka Pro), szerokości (w jednostkach od 1 do 124) oraz kombinacji. Kolory wybieramy w zakładkach Simple, Weaver's i Pro. Gotowy projekt możemy podejrzeć w postaci wyjątkowo realistycznej symulacji tkaniny, a po zarejestrowaniu się na stronie możemy swoje projekty także zapisywać. Narzędzie jest rewelacyjne, zabawa przednia, a jedynym mankamentem jest to, że... nie da się nim zaprojektować pasów ;-). Ale za to z kratą sobie poszalałam :-).